| Ch.27 p.143 para.14 sent.1 | Haʻi akula kēia, “ʻO Kahalaomāpuana, ke kaikamahine muli a Moanalihaikawaokele lāua me Laukieleʻula.” | She told them, "Kahalaomapuana, the youngest daughter of Moanalihaikawaokele and Laukieleula." |
| Ch.27 p.145 para.5 sent.1 | I ia manawa, aʻoaʻo akula ʻo Kāʻeloikamalama, “Eia ko alanui i piʻi auaneʻi ʻoe i hiki i luna, a i ʻike ʻoe hoʻokahi hale e kū ana i loko o ka mahina, aia i laila ʻo Moanalihaikawaokele. | Then Kaeloikamalama instructed her, saying, "Here is your way, ascend to the top, and you will see a house standing alone in a garden patch; there is Moanalihaikawaokele; |
| Ch.27 p.145 para.6 sent.1 | “I nānā aku auaneʻi ʻoe, ka ʻelemakule e loloa ana ka lauoho, ua hina ke poʻo, ʻo Moanalihaikawaokele nō ia. | "When you see an old man with long gray hair, that is Moanalihaikawaokele; |
| Ch.27 p.145 para.7 sent.4 | “E Moanalihaikawaokele ē! | "O Moanalihaikawaokele — O! |
| Ch.27 p.146 para.4 sent.1 | ʻIke akula ʻo ia i kēia hale nui e kū ana, ua pō ihola, hele akula ʻo ia ma ka lulu, aia nō e ala mai ana ʻo Moanalihaikawaokele. | She saw the big house standing, it was then night. She approached to the leeward; lo! Moanalihaikawaokele was still awake; |
| Ch.27 p.146 para.4 sent.3 | ʻAʻole naʻe i loaʻa ka hiamoe iā Moanalihaikawaokele. | Still Moanalihaikawaokele did not sleep. |
| Ch.27 p.146 para.5 sent.1 | A ma ka wanaʻao, hele akula kēia, i luna ke alo o Moanalihaikawaokele, manaʻo aʻela kēia ua hiamoe. | When at dawn she went, Moanalihaikawaokele's face was turned upwards, she knew he was asleep; |
| Ch.27 p.146 para.6 sent.1 | Ala aʻela ʻo Moanalihaikawaokele, ua paʻa kahi e ikaika ai, ʻo ka ʻumiʻumi. | Moanalihaikawaokele awoke; his beard, the place where his strength lay, was held last; |
| Ch.27 p.146 para.6 sent.3 | Oi noke i ke kūpaka i ʻō i ʻaneʻi a pau ke aho o Moanalihaikawaokele. | he kept on twisting here and there until his breath was exhausted. |
| Ch.27 p.147 para.7 sent.1 | Haʻi akula ʻo ia i nā mea a pau i hana ʻia e ko lākou kaikunāne a me kā lākou aikāne, ʻī maila ʻo Moanalihaikawaokele, “ʻAʻole naʻu e ʻae aku. | She related all that her brother had done, and their friend. Said Moanalihaikawaokele, "The consent is not mine to give, |
| Ch.27 p.147 para.8 sent.2 | ʻĪ akula ʻo Moanalihaikawaokele iā Kahalaomāpuana, “Ua kokoke mai ka lā e maʻi ai ko makuahine, no laila, ma kēia pō, e hele mua ʻoe ma ka hale peʻa, ma laila ʻoe e moe ai. | Said Moanalihaikawaokele, "It is almost time for your mother to come, so to-night, get to the taboo house first and sleep there; |
| Ch.27 p.147 para.8 sent.5 | Ma ia pō iho, hoʻouna akula ʻo Moanalihaikawaokele iā Kahalaomāpuana i loko o ka hale peʻa. | That night Moanalihaikawaokele sent Kahalaomapuana into the house set apart for women. |
| Ch.28 p.149 para.4 sent.1 | A no kēia mea, hoʻi akula ʻo Kahalaomāpuana me Moanalihaikawaokele, nīnau maila ka makua kāne, “Pehea maila?” | So Kahalaomapuana went back to Moanalihaikawaokele; the father asked, "How was it? " |
| Ch.28 p.149 para.6 sent.1 | Noho ihola lāua ʻekolu lā, kokoke i ka wā e pau ai ka haumia o Laukieleʻula, ʻōlelo aku ʻo Moanalihaikawaokele i ke kaikamahine, “O hele, no ka mea, ua kokoke mai ka wā mau o ko makuahine. | Three days the two stayed there; close to the time when Laukieleula's uncleanness would end, Moanalihaikawaokele said to his daughter, "Come! for your mother's days are almost ended; |
| Ch.28 p.151 para.3 sent.2 | Ua hoʻokaʻawale mua aʻe ʻo Moanalihaikawaokele iā ia ma ke kaʻawale, ʻo ke kaikamahine wale nō ko ka hale. | Moanalihaikawaokele absented himself and only the daughter remained in
the house. |
| Ch.28 p.151 para.4 sent.1 | “E Moanalihaikawaokele, ʻo kuʻu kapa i haumia, hō mai. | "O Moanalihaikawaokele, give me back my polluted clothes, |
| Ch.28 p.151 para.4 sent.6 | Kāhea ihola, “E Moanalihaikawaokele, hō mai kuʻu kapa i haumia i kuʻu maʻi. | She called, "O Moanalihaikawaokele, give me back my polluted skirt; |
| Ch.28 p.153 para.7 sent.1 | Pane aku ke kaikuahine, “Na Mokukelekahiki, na Kāʻeloikamalama, na Moanalihaikawaokele lāua ʻo Laukieleʻula.” | Said the sister, "Mokukelekahiki's, Kaeloikamalama's, Moanalihaikawaokele's through Laukieleula." |
| Ch.30 p.163 para.2 sent.1 | I kēlā wā nō, lohe ʻia akula ka pihe ʻuā a puni ʻo Kauaʻi i ka ʻike ʻana aku i ka hiwahiwa kama kahi a Moanalihaikawaokele lāua ʻo Laukieleʻula, ke aliʻi nui o Kahakaekaea a me Nuʻumealani. | Then the sound of shouting was heard all over Kauai at the sight of the beloved child of Moanalihaikawaokele and Laukieleula, the great high chief of Kahakaekaea and Nuumealani. |
| Ch.31 p.171 para.1 sent.2 | He ʻike hiki he hana ʻia kekahi hana ma kahi malū, a he kaikamahine manaʻopaʻa nō, ʻaʻole e hoʻopilimeaʻai, o manaʻo auaneʻi ʻo Kaʻōnohiokalā, o haʻi ʻia kāna hana kalohe ʻana i mua o Moanalihaikawaokele, no laila ʻo ia i hoʻokaʻawale ai i kona kaikuahine. | who could see things done in secret; and she was a resolute girl, not one to give in. Kaonohiokala thought she might disclose to Moanalihaikawaokele this evil doing;
so he got his sister away, |
| Ch.34 p.187 para.1 sent.1 | A no kēia mea, ʻōlelo mai ʻo Moanalihaikawaokele, kona makuahōnōwai kāne, “E hoʻi ʻoe a ma ko ʻolua wahi. | Then said Moanalihaikawaokele, her father-in-law, "Go home |
| Ch.34 p.187 para.3 sent.2 | A ʻike ihola kēlā ua hiamoe, hoʻokō aʻela ʻo Lāʻieikawai i ke kauoha a Moanalihaikawaokele, a hele akula ʻo ia e like me ka mea i aʻoaʻo ʻia mai iā ia. | When she saw she was asleep Laieikawai did as Moanalihaikawaokele had directed, and she went as he had instructed her. |
| Ch.34 p.187 para.5 sent.1 | I loko o kēia manawa, hele akula ʻo Lāʻieikawai, a haʻi akula iā Moanalihaikawaokele no kēia mau mea, me ka ʻōlelo aku, “Ua loaʻa iaʻu ka ʻike maiā ʻoe mai. | Then Laieikawai went and told Moanalihaikawaokele about it, saying, "I have employed the power you gave me, |
| Ch.34 p.187 para.5 sent.5 | A no kēia mea, he mea ʻē ka inaina o Moanalihaikawaokele, a lohe pū aʻela ʻo Laukieleʻula, hele akula kona mau mākuahōnōwai i kahi o ka ipu ʻike, aia hoʻi, ʻike leʻa akula lāua e hana ana i ka hewa e like me kā Lāʻieikawai mau ʻōlelo. | Then Moanalihaikawaokele's wrath was kindled, and Laukieleula heard it also, and her parents-in-law went to the gourd — lo! they plainly saw the sin committed as Laieikawai had said. |
| Ch.34 p.189 para.1 sent.3 | A i ka pau ʻana aʻe o ka pouli ma ka lewa, aia hoʻi, e kau mai ana ʻo Moanalihaikawaokele me Laukieleʻula, a me Lāʻieikawai i luna o ke alanui ānuenue. | And when the darkness was over, lo! Moanalihaikawaokele and Laukieleula and Laieikawai sat above the rainbow pathway. |
| Ch.34 p.189 para.2 sent.1 | A ʻōlelo maila ʻo Moanalihaikawaokele i mua o Kaʻōnohiokalā, “Ua hewa kāu hana, e Kaʻōnohiokalā ē, no ka mea, ua haumia loa ʻoe, a no laila, ʻaʻole e loaʻa hou iā ʻoe he wahi noho i loko o Kahakaekaea, a ʻo kou uku hoʻopaʻi, e lilo ana ʻoe i mea e hoʻomākaʻukaʻu ʻia ai ma nā alanui, a ma ka puka o nā hale, a ʻo kou inoa, he lapu, a ʻo kāu mea e ʻai ai, ʻo nā pulelehua, a ma laila kou kuleana a mau i kāu pua.” | And Moanalihaikawaokele said to Kaonohiokala, "You have sinned, O Kaonohiokala, for you have defiled yourself and, therefore, you shall no longer have a place to dwell within Kahakaekaea, and the penalty you shall pay, to become a fearsome thing on the highway and at the doors of houses, and your name is Lapu, Vanity, and for your food you shall eat moths; and thus shall you live and your posterity." |
| Ch.34 p.189 para.5 sent.3 | Nīnau aku naʻe ʻo Moanalihaikawaokele i ke kumu o kēia mea, a laila, haʻi akula ʻo ia, he maka uē kona no kona kaikaina. | Moanalihaikawaokele asked the reason for this: then she told him she wept for her sister. |
| Ch.34 p.189 para.6 sent.1 | ʻĪ mai naʻe ʻo Moanalihaikawaokele, “ʻAʻole e ʻae ʻia kou kaikaina e noho pū me kākou, no ka mea, ua haumia ʻo ia iā Kaʻōnohiokalā, akā, inā he manaʻo kou i ko kaikaina, a laila, e hoʻi ʻoe, a e pani ma ka hakahaka o Kekalukaluokēwā.” | Said Moanalihaikawaokele, "Your sister can not live here with us, for she is defiled with Kaonohiokala; but if you want your sister, then you go and fill Kekalukaluokewa's place." |
| Ch.34 p.191 para.1 sent.1 | A ma ka lā o Lāʻieikawai i hoʻokuʻu ʻia mai ai, ʻōlelo maila ʻo Moanalihaikawaokele, “E hoʻi ʻoe a me kou kaikaina. | And on the day when Laieikawai was let down, Moanalihaikawaokele said, "Return to your sister |
| Ch.34 p.191 para.1 sent.3 | A pau kēia kauoha, lawe aʻela ʻo Moanalihaikawaokele a kau akula i luna o ke alanui, a kau pū akula me Moanalihaikawaokele, a kuʻu ʻia maila i lalo nei. | And after this command, Moanalihaikawaokele took her, and both together mounted upon the pathway and returned below. |
| Ch.34 p.191 para.2 sent.1 | I ia manawa, haʻi akula ʻo Moanalihaikawaokele i nā mea a pau e like me ka mea i ʻōlelo ʻia ma luna, a pau ia, hoʻi akula ʻo Moanalihaikawaokele i luna, a noho ma ka peʻa kapu o Kūkulu o Tahiti. | Then. Moanalihaikawaokele said all these things told above, and when he had ended he returned to the heavens and dwelt in the taboo house on the borders of Tahiti. |
| Ch.34 p.191 para.3 sent.1 | I ia manawa, hoʻoili akula ʻo Kawahineokaliʻulā i ke aupuni i ka makāula, ʻo Lāʻieikawai hoʻi ka mea i kapa ʻia ʻo Kawahineokaliʻulā, ua noho ʻo ia ma kona ʻano akua, a ma ona lā i kūkulu aku ai ka makāula, a me kona hanauna e like me ka ʻōlelo a Moanalihaikawaokele iā ia. | Then, The Woman of the Twilight placed the government upon the seer; so did Laieikawai, the one called The Woman of the Twilight, and she lived as a god, and to her the seer bowed down and her kindred, according to Moanalihaikawaokele's word to her. |